Πάντα θα υπάρχει στο μυαλό μου αυτή η βόλτα Κερατσίνι , Πέραμα . Συνήθως απογευματινές ώρες για να προλάβω το φως .
Τι όμορφη αυταπάτη , να προλάβω το φως , είναι σαν να λες
να προλάβω το χρόνο .
Ο χρόνος σκληρός και ανελέητος εμφανίζεται στα έγχρωμα
αρνητικά . Μία φλου φιγούρα φίλης που δεν είναι πια εδώ και το λούνα παρκ με τον πομπώδη τίτλο .
Ο ΓΥΡΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ . Ένα τεράστιο βαρέλι που δύο μοτοσυκλέτες στριφογυρίζουν κυκλικά . Ανάμεσα στα κλικ ένας ουρανός ζωγραφισμένος από σύννεφα . Ακόμα και το φιλμ δυσκολεύεται να γράψει την ομορφιά του
ουρανού .
Φωτογραφίες , κείμενο Νίκος Βαρδακαστάνης .
